Simuzer

yok değil ... deniz mavi gök mavi değil çölde bir kum tanesi zer değil hayatın sürmesi sim bakışından sızan gece değil bir Yusuf gömleğidir yırtılan Züleyha yüreğinde tırnaklarında sevda artığı - paramparça - ve dahi ; kuyusunda kaybolduğu Yusuf derinliği kara günahına nikahlanmış bir kader yakasına yapışmış nedamet çığlığı ki ; yırtarken kulakları değil !... gök o kadar mavi değil kanadı kırık kelebek artık naif değil gözyaşı o kadar berrak inciler sedefinde ak değil âb-ı hayat ; Yusuf yüzünde sûret değil sûreti sim sîreti zer değil neşterlenen yürekten akan günah değil ölüm kelebeğin kanadında son nefes ve; Verda dudağında kalan son heves dikeni can yakan kara kafes bir çarenin can çekişi çaresizlik değil