Anlamlar II

Zamanın kıyısız gemisinde yanlış fotoğraflarım yoktur Yanmış fotoğraflarım yoktur zamanın pişman gemisinde Akşamı tırmalayan huzursuzluk bin yıl arkamdan gelir Kim gördü? Yalnız bir fotoğrafta yanmış tek hatıra yoktur Hatırayı elleyen bir anne kadar yorgun ve uzaktayım Bıyıkları kendinde bir sokak kedisiyle ansızın paylaştığım Serüvenin ellerinde cam olan –sandığım ne varsa Beklenen dağılmanın yüzde bir yağmur gibi kırıldığı andayım Adımdan eksilen her yerde, kendimden kalan şeylerleyim Kimbilir kimlerle? Yüzünü bir kez dahi görmediğim Anı diri tutan ne varsa, acızamanda yaslandığım bir asa Bir anlam kıyımında, yüzyıla eksilmeyen sözlerleyim Zamanın kıyısız gemisinde kaptanım ve miçom yoktur Bilinir, dönülecek yer yoktur zamanın pişman gemisinde Bin yıl, arkama dönsem, daha bin yıl arkamdan gelir Kim duydu? Saklıdan kayda geçtiğim tek hatıra yoktur.