شمارهٔ ۱۶۱
س ساغر کنگاوری
0
Altın Yaprak
بی سبب باز به عشاق سر کین داری
سخت بی رحمی و نه کیش و نه آیین داری
تا کجا خون چو من بی گنهی ریخته ای
پنجه از خون شهیدی ست که رنگین داری
نقد جان در کف پای تو نثاری ست حقیر
به فدای تو اگر قصد دل و دین داری
سوی گلزار چرا میل تماشا کردی
تو که در پیرهن خود گل و نسرین داری
شهد و شکر به هم آمیخته ای در لب لعل
داغ غیرت هم از آن در دل شیرین داری
آسمان بر رخ و زلفین نگارم بنگر
تا نگویی که تو تنها مه و پروین داری
شد بنشین و بکش ساغر عیش از می ناب
تا به کی دل ز غم بیهده غمگین داری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş