شمارهٔ ۴۶
س ساغر کنگاوری
0
Altın Yaprak
چشمم به ره یار که ناگه ز در آید
وز نو غم دیرینه ام از دل بزداید
آیینه دل پاک کن از گرد علایق
تا عکس رخ یار به پاکی بنماید
گو هر چه به دنیا و به عقبی ز تو زاهد
از دوست بجز دوست مرا هیچ نباید
صد دشمن جان بهتر از آن دوست که با دوست
پیوند وفا بگسلد و عهد نپاید
رو باده به پیش آر به شادی رخ یار
گو محتسب بیهده گو ژاژ بخاید
صوفی به خرابات بیا صافی می بین
شادی دهد اندوه برد عقل فزاید
حاجت مبر اندر بر هر سفله و هر دون
ساغر در امید خدا خود بگشاید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş