شمارهٔ ۶۹

دلم گرفته شد از صحبت صغیر و کبیر بر آن سرم که چو دیوانه بگسلم زنجیر ز قیل و قال ملولم خوشم به ناله چنگ که قول حق شنوم از ترانه بم و زیر چه نقش ها که ز یک موج زد به پرده آب فدای جنبش دریای عشق عالم گیر مبین به طاعت زاهد که شب نهان دارد به زیر جامه سالوس خرقه تزویر به کار خود ز فروماندگان حیرانم به کوی یار غریبم به دست عشق اسیر علاج عشق به تدبیر عقل ممکن نیست کسی نکرده به تدبیر پاره تقدیر بنال شام و سحر زآن که کار کس نگشود مگر ز آه سحرگاه و ناله شب گیر طمع ز خلق ببر حاجت از خدا بطلب که قادر است و سمیع است و عالم است و نصیر اگر ز عمر جوانی تمتعی خواهی به جان و دل بشنو جان من نصیحت پیر کسی ز منزل جانان به حیله جان نبرد که خاک کوی وفا منزلی ست دامن گیر ز خاک کوی تو حاشا که روی برتابم اگر کشند به تیغم و گر زنند به تیر برو ادیب به اهل صلاح قصه بخوان که نیست ساغر از این مهملات پندپذیر