شمارهٔ ۵۸۱

اضطراب دلم از شوق تو دیدن دارد مرغ بسمل چه هنر غیر تپیدن دارد از ره دیر و حرم پای مکش همچو غبار قدمی چند به هر کوچه دویدن دارد ندهد تیغ سزای سر افسرطلبان چون سر شمع به مقراض بریدن دارد پرده چون افکند از چهره ی گل رویش را دوستان خوب ببینید که دیدن دارد ندهد دل که کسی بگذرد از کوچه ی ما سیل اینجا هوس خانه خریدن دارد نیست مکتوب که این غنچه ی خون آلودی ست راست این است که این نامه دریدن دارد هر متاعی که بود قابل سنجیدن نیست بجز از باده ی گلگون که کشیدن دارد چون برد دست تهی از سر کوی تو سلیم غنچه ای از چمن وصل تو چیدن دارد