Ve Ona De Ki

Sevdalı açan çiçeklere and olsun ki yüzün kurtuluşudur acı hatıralar biriktiren ellerimin öfkemin harmanında kaybolur sonbaharın gülüşü sözcüklerini kızamık sarmış bir akşamın ağrıyan göğünde, vakitsiz söylenmiş sözlerimi bıraktım istasyon kenarında göğsünde kimsesiz çocukların raylara okuduğu hasret mektubu kar altında kalan yollara and olsun ki yalnızlığım emanetidir kimsesiz şarkılardan kuruyan dilimin sevincimin eylül güncesinde savrulur temmuzun puslu anıları dudağını sahipsizlik öpen bir kadının sancılı rüyasında, kırılgan dokunuşlarımı sakladım terkedilmiş kasaba meydanlarında avlularda sigara saran babaların ölümcül kederi deniz bilmeyen annelerin yemenisine and olsun ki kuraklığım gölgesidir soğuk göçlere kucak açan ovaların hüznümün rüzgarıyla bahar bekler sessizlik kokan vedalarım avucunda karanfil taşıyan sevdalıların tırnak arasında, tükenmiş yolculuklar biriktirdim terkedilmiş liman şehirlerinde sularında sahipsiz martıların fenerlere bıraktığı özlem çığlıkları