Son Dağın Ardı

Geceyi üstüme örtün ve deniz kabuklarından yapılan bir şehre gömün dilimde perçemsiz duaların dansı kıymetsiz ayinler düzenliyorum yarı uykulu gözlerimin telaşı akdeniz dudağımdan süzülen sözcükler dağınık paramparça bir hayatın yanılgısı içime akan yüzün avucuma sızı yakama karanfil takın ve tenhalıkta oynanan körebede kaybedin beni bakışımın penceresinde ayrıntıların buğusu sayfasız kitaplar saklıyorum terkedilmiş sözlerimin yankısı devrim aklıma kazınan hatıralar sisli yalnızlık mevsiminin acı yenilgisi ruhuma sızan çocukluğum yarınıma pusu adımı unutturup bir akşam üstü ,oğul türküsünü ezber eden anaların göğsünde avutun ıslığımın gölgesinde türkülerin kederi kına biriktiriyorum kader kokulu zılgıtımın ardı ölüm heybemde biriken sevdalarım bitkin özlem resimlerinin unutulan kırmızısı yüreğime ağlayan hasretliklerim gülüşüme zehir