Yalnızlığın Denizi

Yalnızlık... ruhumun kelamsız ehramı sırtında o ağır bakışların kırbacı... dilimin paslandığı soğuk aralık günlerinde selam durduğum dağların fırtına sessizliği nefesim kulu olmuş ehramın düşe kalka koyulduğum yolda üç cemre zamanı geçmiş yine de olur olmaz kemiriyorum dilimi... sonra adına kavuşmak denen sancıyı tükürüyorum yollara ben ölemiyorum...zaman kıskanç buralar bildiğin gibi değil her yer ayaz güvercinlerde yok avlularda ...sahipsiz toprak deniz ... mırıldanan unutuluşların adı vazgeçenlerin sevgilerini yolcu ettiği nemli toprağın anası... denizi gözlerine gömen sevdalar ağlıyor her yalvarışında tufana sebep dokunuşlar... özlem kızıdır denizin...dalgaların gözyaşı yetim sözleri kanar medcezir zamanı titreyen cümlelerinde hep zemheri efkarı... ben boğulamıyorum martılarım aç mercan kayalığında hasretlerim tutsak yakamozlar yok mabedlerimde yüreğim mecalsiz kalmış tapınak .... şimdi denizler ortasında yalnızlığım yüzün ıssız adalardan daha uzak ellerimde uykusu sefil sokakların ruhumda acısı kırbaçların... ağır aksak....