Bakışın yalın dudağıyla..

olacaksa göğü soluyan bir harfin tamamen insan ve hakikat kokulu yaşamak sayfasına düşüşü yırtabilmeli pas tutmuş kulağını anlamı meşgule alınmış çağın bin yılların türkü lisanından yol gösteren çığlığıyla sinenden yalım yaprak gözleri Nazım mavisi mücadele bakmalı her dem geldik gidiyoruz haritasında ömür şiirin ağrımalı yüreğinin ırası çoğalarak yanmalı hasretle mısraları tinin yavuklu yoldaş dost kardaş olmalı tarasa da saçlarını bulutlara hüzün kelimelerin sayısız mil uzaklıktaki özlemler için ve kuşatsa da etrafını hain güruh haklı öfkene yenilmeden sen ilimle irfanla cahil cühelayla baş edeceğini bilmelisin ah! anneler evlatçığım annelerin memelerinde kalan sütü aşkına davana adam gibi sonsuza kadar inanıp onurla yolunda yürümelisin başının üstünde tutmalısın özgürlüğün direncini eklemlerini tutsak odalarında kireç bağlasan dahi kalemine yavuklu meramınla yâr yâr/en sızına sadık kalmalısın sen ki acar yürek işçisi sen ki metanetin köylüsü can bağında öyle bir zaferin tutkusuyla tutuşmalısın ki aynı anda bilincin erdemin duygun ve illaki alın terinle zorbanın soysuzun küstahın ve iç kıpırtısızın karşısında dağlarca cesaretinle dikilip usanmadan hesap soramalısın yani memleket memleket aşk ozanı yani okyanus okyanus Nazım akışlı sevda kitabı yani dünyayı şiir cebinde taşıyan hürriyetin nakkaşı olmalısın başka yolu yok insanı ve aklı sevişmenin yedisinde kırk beşinde yetmişinde yahut yorgun düşse de sürgün edilmekten kor altı har bedenin halâ sekişini görmelisin ceylanların parmağınla ormanlar çizdiğin zaman duvarlarında kara gözlerini öpmelisin beyaz tüylü güvercinlerin camlara hohladığın nefesinin buğusundan kuruyan otlara su içirmelisin evlatçığım paylaşmalısın kuru ekmeğini karıncalarla eğmeden yüzünü haykırmalısın sesini ve kimse anlamasa da İstanbul’da Prag’da dört bir diyar alem-i acunda söylemelisin yalın dudak türkülerini ki Hiroşima’da Filistin’de ve sair cehenneminde yerkürenin karanlık ayaklı emperyalist ölüm simsarlarına tereddütsüz ölesiye göğsünü siper eden olmalısın çocuklar ah! evlatçığım o çocuklar için mitralyözler parçalasa da ellerini bombaları yağsa da gökten kan içici azraillerin inadına dirilmelisin küllerinden kendini inadına hür bir ağaç gibi güneşi asmalısın boynuna ancak o zaman gövdende çocuklarla cıvıl cıvıl dallarındaki sakalara Nazım mavisi iklimler büyütebilirsin ( hare .... Uzaklar.. .. /.. )