Firar

salınıp durdu aramızda bir zaman sınayan zoraki gurbetin uzun saçlı ayrılık ağrısı n e m a l a n d ı gözlerimden rutubet taş duvarlar tam olmadı yokluğun sonrası hiçbir şey hiçbir yer yurdum değildi sen kadar dediler ki; duyulmaz gidenin sesi, unutmuştur çoktan yanıldılar suhûletle, umudu yoksul sayanlar nazar kırdın yürek sıcağınla şahanem nefesini ele veren som çağrınla nihayet hükmünü kaybetti ıssızlık sebebi sinsi uzaklar geldim içimdeki sevda mayanla, aç kapını ziynetimdir adı konmuş minel yeminimiz çözülsün lâl kesen dilim can bağında canım yâr ki, kutsal ve selcendir hak katında böylesi sevmek ve karanfil yüzlü mühr-ü şiar aşklar ah sevgilim! mevadır derinleştikçe kendimize tek yürek ömrün üç ateş çiçekli bahçesinde son ehli firarımdır vuslatına, ecel girmeden koynumuza Sar sıcağınla, sakla yanı başındır özlediğim muhteşem saadet ( hare / 2007 – İstanbul )