Sahibinden manzaralı susuş

tut ki, hiç yaşamadık rüzgarın gece fısıltılarını yıkanmadık yüzümüze düşen vaktin yıldız sularında ıslanmadı kirpiklerimiz gözlerimizin tuz denizinde titreşirken yakamozlar sal-masal teni yanık mehtapta avucumuzda yumruk yürek içimiz tırnak batığı ağlaşmadık yaralı bir martıya dudak elması şiirler ıslıklayıp uçurmadık çocuk soluğumuzla gittin.. her yarın(m) mucize gibi felçli dilekler asıp kalbimin üstüne sema kandili son yıldızımı alıp kumullar arasına terk ettin ya! kemiklerim öfkeli dışarıya dört duvar yıkkını suretim hasretine dem taş bahçe kedisi ahir zaman korKUyusu odamda anahtar sessizliği merdiven içerde bıraktığın hüzün, yüzüm sararmış yaprak ah! ne çare zamandan düşen düş ömrüm kafamın karışık köşesi aklımın dilinde kendisi yok çamur çirkef ayrılık dediğin ~ çıngıraklı engerek ~ mevsimin yengeç burcunda bir batında sayısız doğurgan ardında kalan ılgım, hüsran keder satan meyhane yorgunluğu içim buselik, dışım acemaşiran kasım karası gözlerim sahibinden bulut manzaralı, tapulu ağlamaya akrep ve yelkovan geçmişinden dökülüyorum ayakucuma günbegün deviren sebebim yaz beni yaralı bereli omuzlarım sabıkama işlenen sürgün acının yüz görümlüğü (t)uzaklara şekil değiştirmiş olsa da Cubido’ nun yaşayan suçlusu vedalar her giden yalnızlık bırakır amma her giden acıtmaz senin kadar anahtar sessizliği merdiven şakaklarımda Rus ruleti yaşamak - nafile - neyim var neyim yok yakıyorum kalbimi sürüp boynu kırık bir kibrit çöpüne . ( hare / İstanbul – 2007 )