شمارهٔ ۱۲۵

ا امیر شاهی سبزواری
0 Altın Yaprak
هر شب از مستی به سوی خانه ره گم می کنم نقد هستی وقف بر خمخانه و خم می کنم هر شب از سوز درون بر حال بیماری خود گاه می گریم چو شمع و گه تبسم می کنم می کنم هر لحظه در پیش سگانت جای خویش خودنمایی بین که من در پیش مردم می کنم خواهم اندر پایت افتم دامنت گیرم به دست چون ترا دیدم ز شادی دست و پا گم می کنم گفته ای شاهی بر این در کیست با چندین فغان داد خواهم بر در سلطان تظلم می کنم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.