شمارهٔ ۱۲۷
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
چمن بشکفت و سبزه خط کشید و سرو بالا هم
مرا تنگ آمده بی او دلی از باغ و صحرا هم
چو حال دردمندان عرضه داری ای صبا پیشش
در آن حضرت به گستاخی درودی گوی از ما هم
اجل از آستانت می کشد رختم در آن عالم
بحمدالله که با داغ توام اینجا و آنجا هم
تو ای کز جام وصلش جرعه ای داری غنیمت دان
خوش آن روزی که این دولت میسر بود ما را هم
به صوت بلبلان شاهی نوای ناله افزون کن
که خوش باشد دو عاشق را حدیث درد دل با هم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş