شمارهٔ ۴۲
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
ساقی به غم تو عقل و جان رفت
می ده که تکلف از میان رفت
شد تاب و توانم اندر این راه
من هم بروم اگر توان رفت
تا شد رخ و زلفت از نظر دور
کام دل و آرزوی جان رفت
من بودم و دل که قامتت برد
آن نیز بجای راستان رفت
شاهی که چو لاله غرق خون است
با داغ تو خواهد از جهان رفت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş