شمارهٔ ۸۰
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
سرو تو مگر ز پا نشیند
کاین دل نفسی بجا نشیند
من بودم و دل تو بردی آن نیز
خود گو که غمت کجا نشیند
هر کس که شبی نشست با تو
بسیار به روز ما نشیند
گردی که ز کوی دوست خیزد
بر دیده چو توتیا نشیند
شاهی سگ یار با تو ننشست
کس با چو تویی چرا نشیند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş