شمارهٔ ۱۷۹

ط طغرل احراری
0 Altın Yaprak
ای عارض گلگون تو از باده گهرریز شمشیر جفای تو بود بر سر من تیز ابروی تو خم گشته است از بار تغافل از باده ناز است قدح چشم تو لبریز در پیش غمت توسن عمرم بود اکنون ماننده خنگی که کشد زحمت مهمیز هر روز نه سینه دهقان محبت گردیده ز شوق تو چو غربال شرربیز ای دل اگرت آرزوی عیش دوام است نوعی کن و بر دامن آن زلف بیاویز وقت است که آسان ندهی دامنش از کف امروز که یک شمس دگر نیست به تبریز زنهار ادب پیشه نما بین که چه ها دید از نامه پیغمبر ما خسرو پرویز غفلت نشود بدرقه راه امیدت تا چند چو مخمل تو ازین خواب گران خیز این وادی عشق است پر از شیب و فراز است عاشق نه ای البته ازین بادیه بگریز شد دافع سودای تو تا چین جبینش صفرات فزون است تو از سرکه مپرهیز طغرل شدم آشفته این مصرع بیدل ای خاک به خون خفته غبار دگر انگیز

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.