غزل شمارهٔ ۸۲۶
ع عطار نیشابوری
0
Altın Yaprak
به سر زلف دلربای منی
به لب لعل جان فزای منی
گر ببندد فلک به صد گرهم
تو به مویی گره گشای منی
به بلای جهانت دارم دوست
گرچه تو از جهان بلای منی
هر کست از گزاف می گوید
که تویی کز جهان سزای منی
این همه ترهات می دانم
من برای تو تو برای منی
گر نمانم من ای صنم روزی
تو که جان منی بجای منی
جاودان پادشا شود عطار
گر تو گویی که تو گدای منی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş