Yalnızlığın Dokunuşuyla Uyanır Gün

C Canan Erol
0 Altın Yaprak
Yalnızlığın dokunuşuyla uyanır gün Perdeler hüznün yüzünden çekerken kendini Saksıdaki beyaz menekşenin gözünde birikir yaş Yıldızların gözlerinden sökülen bir düş Gömülürken toprağa Zaman hala seni bekler Biliyor musun? Düne bakan bir gün daha Duvara siyah- beyaz fırçasını sürerken Buruşmuş resminden nehir boşalır avucuma Yatağımın içinde ayaklarım değerken karnıma Usulca Yüreğimden kuşların suya inmesini seyrediyorum Bunca zamandır Birkaç kırık harften başka Hiçbir şey veremedim onlara Çığlıklarını sen de duyuyor musun? Yokluğunu hiç içine sindiremedi bu oda Segâh nağmelerde ney sesiyle Yıllardır çağırıyor seni Yeniden dünyaya gelen bir duanın içinden İsmini yazıp kanadına Bir melek daha çaresizce gökyüzüne kanatlanıyor Görüyor musun? Yorgun aralanan kapı Bugün de rotası belirsiz bir rüzgâr çekerken içine Aylar mayısı Günler kıyameti gösteriyor Bilmem söylememe gerek var mı bir tanem Aşk Sokulunca göğsüne bırakmaz Yaşam kendi kendine saç telinde gezmeye başlar Bundan bugün de hiç halim yok Anlıyor musun? ***

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.