Hangi Kıyısındayım Gülüşünün

hangi kıyısındayım gülüşünün özlemler yorgunu sözcüklerimde arı duru yaz çiçekleri seni de değil şöyle bir anılardan gelip geçişini özleyen anlam yitti yüzlerimiz yok artık gözlerde hep aynı boş muamma soytarılığın da bir şerefi vardı okumaya vakit yok yangınlarla örtülü sabah yürüyüşlerinin uykusuzluk öykülerini şafak vakti yağmurları geçirmez bir camdır şaka yapar gibi geçen kışsızlık kışında sakinleşmeye çalışan semtleşmelerimde semt aşklarınızda sizinle benim şımarık bir su geçirmezlik vardır şafak vakitlerimizde hani sabah beşlerde falan öpüşürdük otobüs garlarında öksüz bakışlı muavinler uyarırdı rahatlığımızı düşlerimle silkindiğim vakit o piyano faslında az daha unutuyordum ya o kemane taksimlerin geceye şirk koşması kendini ya o şiir yazmadan geçiremediğimiz akşamların kuma çıkması çoğullaşan yatak odası saatlerine kendime kastım biliyor musun köprüaltım yüreğimdeki şu cendere hücremde tutamadığım gözyaşım ayrılık vaktimiz çağıldar göz pınarlarımızın mazlum mahzun ve ezilmiş ülkesinde sana çıkacaksa yollarım ah benim öncül aşkım saf vatanseverliğim birlikteliklerimiz nasılsa hep böylesine işte ergenekon'da gözaltı göz hapsi gözdağı ölüm alıştırması polis raporlarında içki şişelerimiz şiir taslaklarımız kağıtlarında kahve lekeleri sabah uykusuzluğu dedim ya bu huzursuzluğumuz uygunsuzluğumuz iddianamemiz kuşların dilinde gayrı bize hayrı yok hiçbir savcının bizi kendimize hapsedebilecek bir başka iddianame bu ne başsavcı ne operasyon timlerinin sabah saygısızlığı ne de gazete manşetlerinde yargısız infazda lafın gelişi apoletlerimiz tiraj kaygısı gütmeden yazılacak aşkımız dev iri puntolarla: "aşkın yalnızlığını bu sabah gözaltına aldılar yapılan aramalarda polis yüklü miktarda şiir ele geçirdi"