İntiharımı Sobele

git bak normalleşir ölüm en azından senin için zararı yok ben gözbebeklerimdeki yinelenen eskilliğinle yenilenir seni gene beklerim ister gelir intiharımı sobeler ister gelmez buruşturup bir köşeye atarsın zararı yok inceldiği yerden kopsun yaban gözlerinle düğmeledim de kefenimi git oldu git görünmesin gözüme inanmazlığın inanılırlığım seni rahatsız etmesin zararı yok herşeyimdin çok çok bir de acımasızım olursun sonuçta gene bir şeyimsin git acımış sular gibi aksın hayat umurumda değil gözlerim sensizlik kuyularında tatlı tatlı körleşsin bakışlarım bundan sonra senin yerine karanlıklar serpsin sokaklara şakağıma gizlediğim namlunun ucunda patlasın sesin zararı yok ben havadan sudan konuşmayı sevmem bu kesin korkma herkesin sisi dağıldığında ben çıkarım ortaya beni görmezsin yanına birşey almayı unutmuşsun bunu sen de söyleyemezsin zararı yok bilmezliğine saymam kusursuz normalliğini onu ancak sen bilirsin git tin mi gözyaşlarım şimdi kime körebeleşsin intiharımı sobele desem kurşunî bir kurşun olup gelir misin davetlisin karanfil soylu tutarlılığıma kararım kesin öleceğim seni unutmadığıma fazla sürmez ya şimdi ya da yarın saçlarımı okşayacak parmakların şimdi bir namlu gibi durur beynimin içinde hadi durma tetiği çek inan beni bir daha görmeyeceksin yolundan çekileceğim senin için sana gideceğim sonsuzluğa intiharımı sobele bir seni unutmak yasak aşkın kişisel anayasasında ne sen üşüyesin şu sorgulu bekleyişte ne ben yanayım beklemeyelim hadi öldür görünen tüm yanlarımı intiharım senin elinden olsun sen ben değil misin zararı yok olsun yüreğim salındığı boşlukta ellerini özlesin görünen yanlarıma daya bir daha dönmemek üzere gitmek silahını heryanım yokluğunla cayır cayır yansın gık dersem namerdim peki oldu git madem bu kadar istedin git cesedim bile kıyamaz sana bilirsin şairin notu: benim için bir kez geldin bir daha dönmemek üzere giderek sensizliğime geldin hoşgeldin intiharıma bana ellerinle bir sonsuzluk hazırladın eyvallah...