Temmuz Beni Deli Etmeden

tarhların içinde uymadım ah'larına aslalarının yabancıyım kusura bakma küflü bırakışlara ağustos sonu akşamlarının fırından yeni çıkmış tazecik sımsıcak ekmeği gibi olmalı her terkediş beni bırakıp yanımda durma olma böyle aylasını yitirmiş bir gezegen gibi sev o zaman kurtar beni temmuz korkularımdan sızılı senli benli etme beni hadi bakalım evlere çekilmiş gün korkularından korkarım bu temmuz beni deli etmeden bırakmayacak yakamı içimdeki bu kendine güvensiz hayat yorumu senden kalan hiçbir şeyi yoğurmaya kıyamıyorum atlı bir türkü gibi kendimden emince sana olan düşlerimi ellemeye kıyamıyorum hele bir de dumanlı akşam kokularıyla tepeme çöreklenirse bir kaç anı kırıntısı uğur söylenceleriyle kutsanmış yatsı mahmurluğumu bekletenimsin hazır elindeyken paylaş benimle bir kenara atamadığım kanamalarımı sen varsın her köşe başında sankilerde bile tutuk bir silah gibisin baş döndürücü ama öldürücü değil avare kelebekler gibiliğime ön yargılısın daha konmadım saçının hiçbir dikenli teline ne olur ömrümü yetir seni her halinle sevmeye