Bir Dağda Lale

senin gönlüne düşen bir inci tanesidir ancak bilirim... farzet ki yabanın biriyim... bir dağda lale beğenin nazarımda en kıymete değer bilirsin ve bir şiir bittiğinde işte bu derim kalbimi... al senin olsun at kör kuyulara ne hoş... lütfu da alnıma bir öpücük kondur binlerce kuş kanat çırpsın bu şiir bil ki gönülden ikramım sana bu denli sevdinse senindir şiir sende ölmez sen şiirsin tâ ki ; senle girer toprağa kendinden bir parça yoksa içinde benden çıkmayan tek harf bende barınmaz bilirsin aidiyet farklı şey evvelinde ; düşünceli geçen saatler akabinde... ki; okuduğunda kendini bulman bundandır şiirde... garip olan bir şey yok şiirin içindesin ve şiirde hiç olmadan şiir sensin ! şiir seni sensiz yaşarken şiir sensiz kanarken yalnızlık kuyularda hapislik değil yalnızlık bir gönülde sensizlik... ben , derin bir yarayı kendim bildim derin bir yarada kanadım sabaha değin ... yavaş yavaş nasıl sızarmış ömürden ömür bildim ... nasıl yanarmış bir yürek öyle yandım avuçlarıma; beni yakan güneşi değil geceme eş yıldızları değil gözlerinin haresinden dökülen bakışları indir gitmedim yine burdayım şimdi yanımda olman vardı bugün her şeyden azadesin gönlümde tertemiz... pak bir sevda kadar ak kırdımsa seni affola ne dedimse bilip bilmeden ettimse kusur tek hece ar demeden yanan bir gönle duyduğum saygıdır bu âlâ saygı bilmem kimeyse ... gözyaşım asla kıymetinden düşmedi asla haketmeyene akmadı dün bir yüreğin yanışına belki bir damla ferahlık diledi ona seviniyorum kimseye nasip olmayacak bir yangını var sen kalsa idin onda bu " aşk " olmazdı sen yoksun diye bir aşk böyle var oldu