Bir Siyah İnci Gizemi

bir sevdanın alev aldığı yerdi gözlerin... bir siyah inci gizemiydi içinde saklı bin hüzün içinde saklı idi gizin kilidi kör kuyulara atılmış bir yüreğin anahtarına giden bir yoldu gözlerin varmak istediğim sonum . kimi an siyahtı kapkara bakan kimi an maviydi denizlere akan kimi yeşil ormanlar gibi kimi mavi bir mercan bin hüzün saklıydı bin ahı barındıran gözlerinde bir hazan mevsiminin sararmışlığı vardı solgun bakışlarında an gelir yolculuğa çıkarım gözlerinin daldığı okyanuslara meraklanırım hangi ummandasın hangi ırmak kıyısında yada hangi çağlayanın en tepesinde kendini atıp engin sulara bir sona varmak istersin benim çıkmak istediğim yolculuğumken son bulmak mıydı senin dileğin varmak istediğim yolda neden durmazsın ve neden yollarıma bakmazsın bakışından sızan mavi bir mercan aydınlatsa yolumu sana varsam iz sürsem ... yüz sürsem ... gözlerinin renginin döküldüğü yollara ve bilsem ordasın beklemektesin beni ve bilsem hüzün bulutların gelişimle dağılacak ve bilsen ki dünya o an benim olacak ve en nihayet sevdan sinemde yer edince iradem kalbime hükmedemedi nefesim nefsime dur diyemedi sonu olmaz bir yolculukta tek kalan ne bir eş ne bir asa desteğim olan aksak topal sürünmekteyim... bir damla su ver çölünde yaktığın bedeviye ve bir damla akıt gözlerinden yüreğine inen o uzun mesafede bir siyah inci gizeminde.. aksın gözyaşın mercan gözlerinden inci yüreğime...