شمارهٔ ۱۴۸

جانب صحرا روی و خلق ز هر سو روی تو بینند و من ملولم از آن رو منع نشاید مرا ز دیدن رویت دیده نبندد کسی ز صورت نیکو صورت انسان کجا و این همه خوبی حور پری پیکری و ماه ملک خو نیست به گلزار چون تو گلبن نازی بوی تو را از که یابم ای گل خوش بو کرده جهانی خراب و داده به تاراج نیم اشارت از آن دو گوشه ابرو خال سیه نیست آن به کنج لب یار در لب کوثر نشسته هندوی جادو معجزه و سحر اگر ندیده ای اینک نرگس جادو ببین و لعل سخن گو عشق من و حسن او طفیل هم آمد باقی ایجاد از طفیل من و او گوی فلک را گرفته عشق به چوگان قدرت و نیرو ببین و قوت بازو کوی خرابات عشق کعبه دل هاست جز دل عشاق نیست محرم آن کو در صف رندان نشست صوفی صافی سبحه به یک سو نهاد و خرقه به یک سو موسم گل می بخواه و سایه سروی در لب جویی به یاد قامت دلجو سوخت دل ساغر از تطاول گردون سینه سوزان کجاست آه سحر کو