Cennet bakışlım

ve artık bir gülün tenine değen cemrenin ılıklığını duymayacak ellerin ve parmakların titremeyecek rüzgârın savurduğu saçlarımda dolanırken her alacakaranlıkta sabahın nuruna uyanır mı diye beklerken gözlerim gecesinde yıkık dökük bir çaresizlikte tükeniyor ümitlerim ardımda bıraktığım onca yükün yekûn halinden sıyırdıklarımı sürüyorum yüzüme ömrümün önünden - öylece- geçip giden yâr yar başındayım g/itme ! ellerim yed-i beyza ellerinden beri cennet bakışlarından sonra içilir mi cehennem şerbeti tuvalimden söktüğüm yedi rengi imbiklerden geçirsem boyanır mı kara yazgının akışı değişir mi fezada yitik dualarımın gergefinde nakışı tek bir bakışı … zindan dediğin nedir ki gözlerine hapsolduğumdan beri tahayyülümden uzak mühleti yok m ü e b b et ve artık sevgili ! cennet bakışlarından sonra nasıl içilir ki cehennem şerbeti