Git kıyametinle, gelme sen cehennemini.. ( aşk ölümü )

zarardayım.. git aklımın sana çıkan tüm yollarından dönme, bırak unutayım kurtulayım gözlerime dadanan gece karasından gözlerinin kurtulsun içim, kırçıl nakış uçurumlarında yuvarlanmaktan getirmesin sesinin tanesini hiçbir sözcük güvercini şakaklarımı çatırdatmasın, çat kapı eski bir günahsız ezgi dinsin kulaklarımdaki sen uğultulayan deli rüzgarlar dursun ızdırabına kan kusuşum git n'olursun! götür düşüne nöbetimin müebbetini zarardayım düşüncemi, zikrimi ziyanda nefesim, ziyandayım insan kılığımın hallerini yetsin kendi ellerimle kalbime darağacı kurmalarım sonlansın ölüp ölüp dirilmelerim yeniden ölmeye perperişan dirilmesin ölmelerim yine kuşatmasın kuytularımı karabasan türdeşi gölgen yok bir hayalin cinnetine esir etme daha fazla azat et senli sensizliğimi, yanmasın ateşinden gövdem şimdi.. hemen şimdi hiç kimsem ol yalvarırım öteleme, erteleme sabaha kutlu gidişini topla götür koynumdan semender işkenceni acıtmasın suretin şehrimin gönül semtlerini adınla çığlıklanan sokakların ürperten bulutları dağılsın indirsin sırtından kaldırımlar ayaklarının ağır zul izini sen şimşeklenmesin gökyüzü seni yağıp ıslatmasın yanaklarımı yağmurlar zarardayım her saniye, ziyandayım ömrümü lime lime etme ruhumu, bırak git götür senli sensizliğimin rezilliğini n'olursun uğramasın hatıran yalnızlığımın topraklarına mutluluğumun ve sevincimin son ebesi yokluğun olsun seni sevişimden kuşku duyma kendime saygımdan istiyorum gitmeni boğuluyorum sen ruhsuzu olmaktan korkuyorum yitirmekten sen hasarlı belleğimi alt üst oluyorum yerli yersiz iyimserliğimden zedeleniyorum yaşamaktan, zedeliyorum olur olmaz zamansız vedalara parçalanmaktan tükeniyorum ciğerlerimi gücenme sonsuz bir sensizlik dilememe yaşatma bana bu ömür çöküntüsü cehennemi yüzümde hüzün çizgilerim derinleşiyor günbegün sökülmüş tırnaklarımla çiziyorum duvarlara acının resmini yarasını yalayan hayvanlar gibi değilim ki! aksine yaralarımın kabuğunu kaldırıyorum sürekli kabus görmüş kadar korkulu içimin yaş gözlü çocuğu beş taş oynadığı yıldızları nerede çalınmış belirsiz ne vakit söndürülmüş bilinmez saçlarının gün ışığı "annem" diyor "annem cennette şimdi.. babam ona, onu çok özlediğimi söylemeye gitti! " bundandır belki de kirpiklerime çiçek düşler süslenemem kim bilir, sevdiklerimin (z)amansıca gittiğindendir belki de sevmelerimde yaşamak çeyizimi kederle sandıklara kilitlenmem kal demiyorsam, bildiğimdendir er geç gideceğini üstelik ardında ne bıraktığından habersiz umursamadan pek çok şeyi acabalar ilmeği takarak boynuma kafanda ancak kendine rahatlatarak kendini ve vicdanını parlatarak yine ezber sözlerinden biliyorum terk edeceğini tuhaf olansa emin oluşum geri geleceğinden yapma! anla yorgunluğumu.. ki, en çok seni taşımaktan azaldım yarını yaşama isteğimi git diyorsam, zarardayım ziyandayım geçmişimi ve geleceğimi umut armağan et bana n'olursun kucağıma ümit doğsun unutmalarından yanlış yerde, yanlış karşılaşmadan oluşan yanılgıydık birbirimize tedaviye cevap vermeyen bir kanserdi aşk sandığımız muamma ya ölecektik, ya ölecektik bizi en nihayetinde git şimdi, yabancım ol ebediyen ne ara, ne sor beni kıyametim olma, geri getirme sen cehennemini zarardayım ömrümü yüreğimi ziyandayım tek başınalığımı istiyorum çok kahırlı sen üşüşünden kurtulmak usumun seni hiç tanımamış kadar huzurlu günlerimi sensizliğimi istiyorum güne yokluğunla yokluğuna uyanmak senden nefretimden, öfkemden, sevmediğimden değil git demem kalbimle birlikte yere düşen yüzümün incilerini ezdiğinden.... ( hare / İstanbul - 2007 / ömr-ü ziyan )