Sen evveli..

düşmemişti yazmama yeşilsöz iklim saçlarım poyrazdı tipiydi pelerinim sesinin tanıklığında henüz sıvanmamaştı nefesime şarkılar sedefleyen nefesin belki ay nehrim siyah acılar döneminde kurumuştu belki de hiç olmamıştı gök tarlasında yıldız düşlerim dallarını nasıl tomurcuklanırdı toprağın emzirdiği ağaçlar binbir çiçek nazlı nazlı nasıl açardı sevda rengi sabahlara kuşlar o sonsuz mavilikte kuşlar alabildiğine özgür nasıl uçardı ve kaç dileğe adresti ebemkuşağı bilmezdim ki bulutların gözünü silmeye güneşin mendili var mıydı ne vakit istasyondan bir tren ayrılsa yapışırdı alnım gecenin soğuk camlarına üşürdü kirpiklerim zihnim dilini ısırırdı elimde uçurum fotağraflarıyla kalırdım oracıkta tükenirdim içimi ciğerlerim parçalanırdı kalbimin yarısı annemi yarısı babamı ağlardı ahh ıssızın küfünü tecrit edenim tözüm benim sevgilim yorgundum uykusuzdum dizlerime değmemişti henüz dizlerin tek kontürlük alâkaları vardı insanların birbirine uzaktan kumandalı hayatlar için senaryolar yazılıyordu yalana boyanıp fişi çekiliyordu gerçeğin ihanetti kalemi sevgiyle uyandırmak şairlerin göğsünde güvercin beslemesi suçtu lambalar yanıyordu fakat karartma günleri hiç bitmiyordu çirkin kargaşayı inliyordu zaman akla gelmeyecek cinayetler planlıyordu çağ korsanları ben yeni işkenceler deniyordum milyon adım kaldırımlarda zıbınsız çocuk ölülerinden vitrin yapan yaratıklara iyi adamların safkan atlarına binip gittiklerini bildiğim halde okul çıkışı omzuma astığım şiirleri arıyordum uluyordu sirenler hastaneler kapatılıyordu ilk saçak serçeleri kanıyordu kulaklarını günde sayısız kez yaşamak bitiren tetikçilerin meydanında etçil ihtiraslarına yeniliyordu devr-i alem ve göğe bakmasını bilmeden çok kitaplı birkaç Allahsız şairim diyordu utanmadan ahh sevgili sevgilim aşkı döşüme direnç edenim tam kendimden gidiyordum ki sokulup usulca soluğunu gamzelerinde gülüşünün aydınlığıyla sen geldin hoşgeldin kalbimin şiiri canımın içi hoşgeldin yorgundum uykusuzdum iyi ki geldin iyi ki geldin ( hare.... Hoşgeldin* /..