Çıplak acı..

gözlerime uyan oğul ! gülüşünü içtiğim avuçlarının umuntusuna biriken hüznüm kendime gömülü sır yıkılır üstüme güneşi söküp gittiğin iskelelerden suya suret düşüren ebrucu sözlerin bir bir yaban burcu tenimin şahidi yelkovankuşu yastık dikeni silme yatağım, ısırgan gecenin kadehinde çıplak kaderim evaze,içime eriyen feryadım yitikliğimdir süt kokulu ağzını özledim,alnındaki başak sarısını çentik zengini duvarlar,devindikçe depremini ah ! sıçramış mecalime sökün eden yalnızlığın- La notaladım eli boş şarkılara kayıtsız çiğdem halsizliğimi kalk oğul ! ekmeğim yaralı gül küskünü aynalar dirimsiz deliliğim kara sevi dayanmak dağlanmaktır uçsuz umutsuzlukta sıra senin değil,sadrına ateş düşmüş annenindir etim unuttu iğde çiçeklerini yaslanılan omzunun eksikliği güncemin cinneti yosun bastonu tutunmaya çalıştığım deniz dokunur acı kasnağında kuş düşüren yıldızlara ıhlamur yanığı dudaklarım kargışlanır senimsiz süzülür meme uçlarımdan can acısıyla doygun yasın gidilmemiş yol peşinde önce tutku,sonra korkuyla öldü dilim uyan oğul ! kalk gözlerine yazdığın uzaklardan çakım ışık su sar acılı yazgıma, zamansız biten şiirleri başlatan virgüller getir.. (hare/2007)